Karate van wado-Ryu werd ontwikkeld door Professor Hironori Otsuka, een hoogst begaafde budoka geboren in 1892 in Ibaragi dichtbij Tokyo.
Aanvankelijk bestudeerde Otsuka yoshinryu-Jioe-jitsoe en toonde tekens van beheersing van de kunst op een vroege leeftijd. In 1922, op de raad van een vriend, woonde Otsuka dojo van Jigaro Kano (de stichter van Judo) bij. Daar getuigde hij een demonstratie van Karate door Gichin Funakoshi die Ohtsuka meedeelde dat het een budo normaal deskundige twee jaar zou vergen om de 15 opleidingsvormen te leren genoemd kata.
Realiseren van de voordelen van het onderwijs en hoe het zijn eigen opleiding in Jioe-jitsoe kan verbeteren, Otsuka van Funakoshi begon opleidend met Funakoshi en werd geschoold in diverse kata in 18 maanden.
Funakoshi en Otsuka werden verzocht om Karate Okinawan tijdens een budofeest bij het keizerpaleis aan te tonen. Otsuka had eerder beweerd dat de bijzondere technieken die in diverse kata bestonden onpraktisch en onuitvoerbaar waren. Als voorbereiding op de demonstratie bij het keizerpaleis, ontwikkelde Otsuka een aantal vormen van de Karate voor een aanvaller en een verdediger overeenkomstig de opleidingsmodellen van Jioe-jitsoe.
De demonstratie was een opwekkend succes en ontsproot een enorme rente in Karate. Gebaseerd op zijn Jioe-jitsoe had de ervaring Otsuka tot doel om vrij gevecht in Karate naast reeds het bestaan kata te introduceren en kihon. Funakoshi, die volledig en loyaal aan het zijn traditioneel onderwijs van de Karate wordt overspoeld, keurde de nieuwe visie van Otsuka niet goed en de twee meesters gingen hun afzonderlijke manieren.
Otsuka begon combinerend more and more van de diverse technieken van Jioe-jitsoe en Karate en opende zijn eigen dojo in Tokyo in 1934. Vier jaar later gaf hij zijn baan op om zich op een full-time het onderwijscarrière te concentreren. Hij noemde zijn school wado-Ryu die eenvoudigweg als „manier van harmonie“ vertaalt. Nochtans vond de ware uitbreiding van wado-Ryu, in het bijzonder in het universitaire systeem, niet tot na de oorlog plaats.
Wado-Ryu is één van de vier belangrijkste Japanse stijlen van de Karate en misschien karate- de zuiverste vorm van. Getrokken in klassieke Bujutsu van zijn opleiding in Jioe-jitsoe en Shindo Yoshin Ryu, paste Otsuka deze vooruitzichten en ervaring op het zijn onderwijs toe. Enkele ruwere weerstandselementen van het sparring van techniek, typisch van de meeste stijlen van de Karate, zijn afwezig in wado-Ryu. Otsuka verwierp het verharden van bepaalde lichaamsdelen, zoals de handen, gelovend waren dergelijke praktijken nutteloos als voorbereiding. Het doel van wado-Ryu in de originele visie van Otsuka is niet perfectie van fysieke techniek maar de ontwikkeling van een mening die intuïtief en zonder aarzeling aan enige situatie rustig maar toch in leven, kan reageren. Voor Otsuka, was de Karate hoofdzakelijk een geestelijke discipline. Hij verklaarde eens: De „hevige actie kan zich als manier van vechtsporten begrijpen, maar de ware betekenis van vechtsporten moet de manier van vrede en harmonie zoeken en bereiken.“
In Wado, aangezien de vaardigheid en de kennis door opleiding en geconcentreerde inspanning worden verworven, isexpected de student om binnensterkte en kalmte van karakter, evenals de deugden van zelf-controle, eerbied voor anderen, en ware nederigheid te ontwikkelen. Karate-doe want Sensei Otsuka hoofdzakelijk een geestelijke discipline was.
De basis technieken - ponsen, het schoppen, blokkeren, die met open hand, verbinding slaat die, en het opsluiten technieken verdraait - kata (een opeenvolging van technieken die in bepaalde orde tegen denkbeeldige tegenstanders worden gedaan), en het vooraf geregelde en vrije stijl sparring bestaan uit de opleidingsstichting van deze stijl. Even fundamenteel voor Wado is taisabaki, lichaam het verschuiven om het volledige ergste van een aanval, een techniek te vermijden die uit Japanse swordsmanship wordt afgeleid. Kumite (het sparring) wordt gewoonlijk beoordeeld op een puntsysteem; één scheidsrechter en vier hoekrechters bepalen welke technieken een punt worden gegeven. Bij het vrije sparring, is er geen contact toegestaan aan het hoofd, onder de taille behalve voetbereik, of aan de stekel; slechts wordt het licht aan middelgroot contact toegestaan aan het torso. De aanvallen aan het hoofd en het torso kunnen allen punten in noteren toernooien, daarom, karate-Ka Wado neigen om met explosieve, dichte bewegingen met een nadruk op goed-gecontroleerde technieken te vechten.
In 1972, werd Otsuka Sensei toegekend de titel Shodai karate- meijin Judan (de grootste titel mogelijke) van de Keizer Japanse familie. Dit betekent de meester van de eerste generatiekarate van 10de dan; hij was de eerste Japanner (niet Okinawan) om een stijl van karate in de vorm van Japanse budo te maken, waarbij tot het wordt gemaakt een waar Japans krijgsart. Hoofd Otsuka ontving ook de medaille van Shiju Hooshu voor zijn opmerkelijke bijdragen tot sport van de regering van Japan. Hij was de enige man ooit in de geschiedenis van karate zo te eren. K
