Karate wado-Ryu αναπτύχθηκε από τον καθηγητή Hironori Otsuka, ένα ιδιαίτερα ταλαντούχο budoka γεννημένο το 1892 σε Ibaragi κοντά στο Τόκιο.
Αρχικά Otsuka μελέτησε yoshinryu-Jujitsu και παρουσίασε σημάδια της κυριότητας της τέχνης σε μια νεαρή ηλικία. Το 1922, επάνω στις συμβουλές ενός φίλου, Otsuka παρευρέθηκε στο dojo Jigaro Kano (ο ιδρυτής του τζούντου). Εκεί βεβαίωσε μια επίδειξη Karate από Gichin Funakoshi που ενημέρωσε Ohtsuka ότι θα διαρκούσε κανονικά ειδικά δύο έτη ενός budo για να μάθει τις 15 μορφές κατάρτισης αποκαλούμενες kata.
Η πραγματοποίηση των οφελών της διδασκαλίας και πώς μπορεί να βελτιώσει την κατάρτισή του σε Jujitsu, Otsuka Funakoshi άρχισε με Funakoshi και έγινε εκπαιδευμένη στο διάφορο kata σε 18 μήνες.
Το Funakoshi και Otsuka κλήθηκαν για να καταδείξουν Karate Okinawan κατά τη διάρκεια ενός gala budo στο αυτοκρατορικό παλάτι. Το Otsuka προηγουμένως είχε υποστηρίξει ότι οι ιδιαίτερες τεχνικές που υπήρξαν στο διάφορο kata ήταν μη πρακτικές και μη εκτελέσιμες. Σε προετοιμασία για την επίδειξη στο αυτοκρατορικό παλάτι, Otsuka ανέπτυξε διάφορες Karate μορφές για έναν επιτιθέμενο και έναν υπερασπιστή σύμφωνα με τα πρότυπα κατάρτισης Jujitsu.
Η επίδειξη ήταν μια παρακινώντας επιτυχία και βλάστησε ένα τεράστιο ενδιαφέρον για Karate. Με βάση Jujitsu την εμπειρία του Otsuka επιδίωξε να εισαγάγει τον ελεύθερο αγώνα Karate εκτός από το kata ήδη ύπαρξης και kihon. Το Funakoshi, που καταπιώθηκε εντελώς και πιστό στις παραδοσιακές Karate του διδασκαλίες, δεν δέχτηκε το νέο όραμα Otsuka και οι δύο κύριοι πήγαν οι χωριστοί τρόποι τους.
Το Otsuka άρχισε όλο και περισσότερους των διάφορων τεχνικών Jujitsu και Karate και άνοιξε το dojo του στο Τόκιο το 1934. Τέσσερα έτη αργότερα σταμάτησε την εργασία του ώστε να επικεντρωθεί σε μια πλήρους απασχόλησης σταδιοδρομία διδασκαλίας. Ονόμασε το σχολείο του wado-Ryu που μεταφράζει αρκετά απλά ως «τρόπος της αρμονίας». Εντούτοις η αληθινή επέκταση wado-Ryu, ιδιαίτερα στο πανεπιστημιακό σύστημα, δεν πραγματοποιήθηκε μέχρι τον πόλεμο.
Wado-Ryu είναι μια από τις τέσσερις σημαντικές ιαπωνικές Karate μορφές και ίσως η καθαρότερη μορφή karate-. Μουσκεμμένο σε κλασσικό Bujutsu από την κατάρτισή του σε Jujitsu και Shindo Yoshin Ryu, Otsuka εφάρμοσε αυτές τις προοπτική και εμπειρία στις διδασκαλίες του. Μερικά από τα πιό σκληρά στοιχεία αντίστασης της πυγμαχώντας τεχνικής, χαρακτηριστικά των περισσότερων Karate μορφών, είναι απόντα σε wado-Ryu. Το Otsuka απέρριψε τη σκλήρυνση ορισμένων μελών του σώματος, όπως τα χέρια, θεωρώντας τέτοιες πρακτικές ήταν άχρηστες ως προετοιμασία. Ο στόχος wado-Ryu στο αρχικό όραμα Otsuka δεν είναι τελειότητα της φυσικής τεχνικής αλλά η ανάπτυξη ενός μυαλού που είναι ήρεμο όμως ζωντανό, ικανό να αντιδράσει διαισθητικά και χωρίς δισταγμό σε οποιαδήποτε κατάσταση. Για Otsuka, Karate ήταν πρώτιστα μια πνευματική πειθαρχία. Δήλωσε μιά φορά: Η «βίαια δράση μπορεί να γίνει κατανοητή ως τρόπος των πολεμικών τεχνών, αλλά η αληθινή έννοια των πολεμικών τεχνών είναι να επιδιωχθεί και να επιτευχθεί ο τρόπος της ειρήνης και της αρμονίας.»
Σε Wado, όπως η ικανότητα και η γνώση αποκτιούνται μέσω της κατάρτισης και της συγκεντρωμένης προσπάθειας, ο σπουδαστής για να αναπτύξει την εσωτερικό δύναμη και το calmness του χαρακτήρα, καθώς επίσης και τις αρετές του μόνος-ελέγχου, του σεβασμού άλλων, και της αληθινής ταπεινότητας. Karate-κάνετε γιατί Sensei Otsuka ήταν πρώτιστα μια πνευματική πειθαρχία.
Οι βασικές τεχνικές - punching, λάκτισμα, φράξιμο, που χτυπά με το ανοικτό χέρι, ένωση που στρίβει, και τεχνικές παγίδευσης - kata (μια ακολουθία τεχνικών που γίνονται σε ορισμένη διαταγή ενάντια στους φανταστικούς αντιπάλους), και το προσχεδιασμένο και ελεύθερο ύφος που πυγμαχεί περιλαμβάνουν το ίδρυμα κατάρτισης αυτού του ύφους. Εξίσου θεμελιώδης σε Wado είναι taisabaki, μετατόπιση σωμάτων για να αποφύγει την πλήρη ορμή μιας επίθεσης, μια τεχνική που προέρχεται από την ιαπωνική ξιφομαχία. Το Kumite (να πυγμαχήσει) κρίνεται συνήθως σε ένα σύστημα σημείου ένας διαιτητής και τέσσερις δικαστές γωνιών καθορίζουν σε ποιες τεχνικές δίνεται ένα σημείο. Ελεύθερος να πυγμαχήσει, δεν υπάρχει καμία επαφή που επιτρέπεται στο κεφάλι, κάτω από τη μέση εκτός από τα σκουπίσματα ποδιών, ή στη σπονδυλική στήλη μόνο το φως στη μέση επαφή επιτρέπεται στο κορμό. Οι επιθέσεις στο κεφάλι και το κορμό μπορούν όλες να σημειώσουν τα σημεία πρωταθλήματα, επομένως, karate-Κα Wado τείνουν να παλεψουν με τις εκρηκτικές, στενές μετακινήσεις με μια έμφαση στις καλά-ελεγχόμενες τεχνικές.
Το 1972, Otsuka Sensei απονεμήθηκε τον τίτλο Shodai karate-meijin Judan (ο μέγιστος τίτλος πιθανός) από την αυτοκρατορική ιαπωνική οικογένεια. Αυτό σημαίνει karate πρώτης γενιάς τον κύριο του 10ου Dan ήταν ο πρώτος Ιάπωνας (όχι Okinawan) για να κάνει ένα ύφος karate υπό μορφή ιαπωνικού budo, κάνοντας το κατά συνέπεια μια αληθινή ιαπωνική πολεμική τέχνη. Κύριο Otsuka έλαβε επίσης το μετάλλιο Shiju Hooshu για τις σημαντικές συνεισφορές του στον αθλητισμό από την κυβέρνηση της Ιαπωνίας. Ήταν το μόνο άτομο πάντα στην ιστορία karate που τιμάται έτσι. Κ
