Ο όρος «Kung Fu» δεν αφορά οποιαδήποτε συγκεκριμένη μορφή πολεμικής τέχνης, αλλά μάλλον μεταφράζει ως «ικανότητα» ή «δυνατότητα». Οι μελετητές θεωρούν ότι η χρήση Kung Fu για να περιγράψει την κινεζική πολεμική μορφή δημιουργήθηκε στο Χονγκ Κονγκ και την επαρχία Kwangtung. Υπάρχουν αρχεία του Jesuit ιερέα, Pere Amiot, γράψιμο των «ιδιαίτερων ασκήσεων» που ασκούνται από τους ταοϊστικούς ιερείς της περιοχής του που κάλεσε «Cong Fou».
Το Wu Shu είναι παραδοσιακά ο όρος που χρησιμοποιείται ευρέως για να περιγράψει τις πολεμικές τέχνες παραδοσιακού κινέζικου, εν τούτοις άλλες περιγραφές όπως το kuo-Shu, kuo-chi, το chien-Shu και το tao-FA έχουν χρησιμοποιηθεί επίσης από καιρό σε καιρό. (Wu Shu είναι ο όρος που χρησιμοποιείται αυτήν την περίοδο για τις κινεζικές πολεμικές τέχνες από τη Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας).
Ακριβώς όταν Kung Fu που βλαστάνεται πρώτα είναι άγνωστο, με τους ιστορικούς που δηλώνουν ότι οι κινεζικές πολεμικές μορφές προηγούνται χρονικώς πιθανότατα την καταγραμμένη ιστορία. Από την αυγή του χρόνου έχουν υπάρξει μάχες μεταξύ του ατόμου και των ζωικών, πολεμώντας φυλών, κ.λπ. κατά τη διάρκεια των οποίων τις μαχητικές τεχνικές συγκρούσεων εκτελέσθηκαν και συσσωρεύθηκαν και πέρασαν κάτω από τη γενεά στη γενεά.
Αυτό που είναι ιδιαίτερο για τις κινεζικές πολεμικές μορφές είναι ότι πολλές σχολεία ή μορφές δημιουργήθηκαν με τη μίμηση των τεχνικών πάλης ζώων όπως οι πίθηκοι, λιοντάρια, τίγρες, φίδια, αντέχει, κ.λπ. Η προσαρμογή των ζωικών τεχνικών προέρχεται από μια πεποίθηση ότι προκειμένου να επιζήσουν στο σκληρό φυσικό περιβάλλον τους, όλα τα ζώα (ακόμη και πουλιά και έντομα) χρηματοδοτήθηκαν φυσικά με τις δεξιότητες για την πάλη.
Ως εκ τούτου οι τεχνικές γεννήθηκαν από την ξαφνική επίθεση της τίγρης, τα αιχμηρά νύχια του αετού και το elusiveness και τη μη προβλεψιμότητα του πιθήκου. Ακόμα, είναι δύσκολο να συνδεθεί μια ακριβής ημερομηνία με την αληθινή γέννηση Kung Fu. Μερικοί παραδοσιακοί ιστορικοί το χρονολογούν μέχρι τη δυναστεία Shang (16ος αιώνας Π.Χ.). Άλλοι το τοποθετούν στην περίοδο των υποστηρίζοντας κρατών (475 - 221 Π.Χ.) και του κίτρινου αυτοκράτορα, Tj Huang. Πράγματι, θα φαινόταν ότι σύγχρονο Kung Fu έχει προσαρμοστεί και έχει εξελιχθεί από τη να πολεμήσει εμπειρία του παρελθόντος της Κίνας, με τα ευδιάκριτα ίχνη Μογγόλου, Θιβετιανού, Ινδού και άλλων πολιτιστικών ιδεολογιών που εκτίθενται σε πολλές μορφές. Εάν υπάρχει ένα κοινό σημείο αναφοράς στην επισήμανση της ιστορίας Kung Fu, είναι ο ναός Shaolin και το ταξίδι του βουδισμού από την Ινδία στην Κίνα.
Ο βουδισμός έφθασε στην Κίνα κατά τη διάρκεια της περιόδου του ανατολικού αυτοκράτορα Han Ming (ΑΓΓΕΛΙΑ 58 - 76) και άκμασε σύντομα. Υπολογίζεται ότι από την ΑΓΓΕΛΙΑ 500 υπήρξαν περισσότεροι από 10.000 βουδιστικοί ναοί στην Κίνα και πολλοί αυτοκράτορες έγιναν αφοσιωμένα Buddhists. Στην ΑΓΓΕΛΙΑ 495 ο ναός Shaolin κατασκευάστηκε από τη διαταγή του αυτοκράτορα Wei Xiao Wen (ΑΓΓΕΛΙΑ 471 - 500). Ο ναός χτίστηκε για να στεγάσει τις διδασκαλίες ενός βουδιστικού μοναχού που ονομάστηκε Batuo, το οποίο ήρθε στην Κίνα για τη βουδιστική διδασκαλία στην ΑΓΓΕΛΙΑ 464. Δεδομένου ότι τέτοιο Batuo μπορεί να θεωρηθεί πρώτος μοναχός ναών Shaolin, αν και δεν υπάρχει κανένα αρχείο για το πώς ή τι (ΑΓΓΕΛΙΑ 471 - 500). Ο ναός χτίστηκε για να στεγάσει τις διδασκαλίες ενός βουδιστικού μοναχού που ονομάστηκε Batuo, το οποίο ήρθε στην Κίνα για τη βουδιστική διδασκαλία στην ΑΓΓΕΛΙΑ 464. Δεδομένου ότι τέτοιο Batuo μπορεί να θεωρηθεί πρώτος μοναχός ναών Shaolin, αν και δεν υπάρχει κανένα αρχείο για το πώς ή ποιο Batuo πέρασε κάτω μέσω της θρησκευτικής πρακτικής Qigong, ακριβώς όπως δεν υπάρχει κανένα αρχείο το πώς ή πότε πέθανε.
Το επιδρύτερο πρόσωπο στη μελέτη της ιστορίας Kung Fu μέσω του ναού Shaolin είναι ένας ινδικός μοναχός που ονομάζεται το MO DA (ή το MO TA). Το MO DA, επίσης γνωστό ως Bodhidarma, ήταν μικρός πρίγκηπας μιας νότιας ινδικής φυλής. Ακολούθησε το σχολείο Mahayana του βουδισμού και ήταν σεβαστός ως bodhisattva - και διαφωτίστηκε όντας ποιος είχε αρνηθεί το νιρβάνα ώστε να σωθούν άλλοι. Οι μύθοι του MO DA στην κινεζική μυθολογία είναι επιμελημένοι, να πουν λιγότερων. Ένας μύθος έχει τη συνεδρίαση MO DA σε μια σπηλιά όπου κοίταξε επίμονα στον τοίχο για εννέα έτη στην περισυλλογή. Μετά από τυχαία να πέσει κοιμισμένος, έγινε έτσι θυμωμένος με τον ότι έσχισε από τα βλέφαρά του και τα έριξε στο έδαφος. Οι θάμνοι τσαγιού αυξήθηκαν από το έδαφος κάτω από τα απορριμμένα βλέφαρα και οι μοναχοί έχουν χρησιμοποιήσει το τσάι για να αποτρέψουν από τότε τον ύπνο.
Το MO Dao προσκλήθηκε στην Κίνα από τον αυτοκράτορα Liang Wu. Έφθασε στο καντόνιο στην ΑΓΓΕΛΙΑ 527 αλλά όταν αντιπάθησε ο αυτοκράτορας το κήρυγμά του. Το MO DA απέσυρε στο ναό Shaolin. Επάνω στην άφιξη στο ναό, το MO DA βρήκε πολλών από τους μοναχούς για να είναι άρρωστων και αδύνατων. Συλλογίστηκε αυτό το πρόβλημα για εννέα έτη (η εννεαετής απομόνωσή του) και όταν προέκυψε έγραψε δύο κλασικούς: Yi Jin Jing (μεταβαλλόμενος κλασικός μυών/τενόντων) και ΧΙ Sui Jin (πλένοντας κλασικός κολοκυθιού/εγκεφάλου). Οι κλασικοί δίδαξαν τους ιερείς πώς να χτίσουν το Qi τους σε ένα άφθονο επίπεδο και η χρήση σε το βελτιώνει την υγεία τους και αλλάζει το physicality τους σε μια από την έξοχη δύναμη. Όταν αυτή η κατάρτιση συνδυάστηκε με τις πολεμικές μορφές, οι ιερείς βρήκαν μια χαρακτηρισμένη βελτίωση στη δύναμη και τη δύναμη των πολεμικών τεχνικών τους.
Θεωρείται ότι το MO DA μπορεί να έχει η σειρά 18 ασκήσεων που περιλαμβάνονται σε ένα χειρόγραφο, το ι-πηγούνι-Ching, που περιγράφει τη μέθοδο Shaolin κινεζικού εγκιβωτισμού. Η μέθοδος που προέκυψε από το ναό Shaolin, ο οποίος είναι αντιπροσωπευτικός των βόρειων κινεζικών μορφών γενικά, κλήθηκε το wai-jya (wai-chia) ή εξωτερική οικογένεια του κινεζικού εγκιβωτισμού. Το Shaolin προσπάθησε η ταχύτητα, η δύναμη και η ελαστικότητα αύξησης. Ήταν σφριγηλό και calisthenic και έγινε η βάση από την οποία Karate στη Οκινάουα και οι κορεατικές πολεμικές τέχνες προήλθαν. Το ΧΙ Sui Jin είναι δύσκολο να μαθευτεί και δεδομένου ότι τέτοιο πέρασαν κάτω από κρυφά μόνο σε μερικούς αποστόλους σε κάθε γενεά. Δυστυχώς το MO DA πέρασε μακριά στο ναό Shaolin στην ΑΓΓΕΛΊΑ 536 αλλά τι είχε αρχίσει θα ζούσε επάνω για αιώνες.
Πολύ γρήγορα οι μοναχοί Shaolin θα γίνονταν σεβαστοί για την ανδρεία πάλης τους. Κατά τη διάρκεια της περιόδου μεταξύ της δυναστείας Sui και της δυναστείας γεύσης, στο 4$ο έτος γεύσης Gao Zu Wu de (ΑΓΓΕΛΊΑ 621), το λι shi-Ming βασιλιάδων Qin είχε έναν βαρυσήμαντο πόλεμο ενάντια Zheng στο βασιλιά WANG chi-Chong. Με το βασιλιά Qin στο πρόβλημα, 13 μοναχοί Shaolin ήρθαν στη βοήθειά του ενάντια σε Zheng. Όταν το λι shi-Ming έγινε αργότερα ο πρώτος αυτοκράτορας της δυναστείας γεύσης (ΑΓΓΕΛΊΑ 618 - 907) αντάμειψε το ναό Shaolin με περίπου 600 στρέμματα του εδάφους. Χορήγησε επίσης στο ναό το δικαίωμα να εκπαιδεύσει τους στρατιώτες του.
Τέτοιοι ήταν οι πλούτοι του ναού Shaolin ότι η κατάρτιση πολεμικών τεχνών έγινε μια ανάγκη να προστατευθεί ο πλούτος της από τους ληστές. Η ευθύνη το ναό δόθηκε στους μοναχούς στρατιωτών γνωστούς ως Seng Bing. Για τριακόσια έτη ο ναός Shaolin απόλαυσε μια χρυσή περίοδο στην οποία ήταν κύριος νόμιμα των πολεμικών τεχνών του εκπαιδευτικός την οργάνωση. Ο ναός παρέμεινε επίσης ανοικτός στις πολεμικές επιρροές εξωτερικού, που απορροφούν τι μπόρεσε και ενσωματώνοντας αυτές τις τεχνικές και εκπαιδευτικός τις μεθόδους στο σύστημά του. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου ένας από τους διασημότερους μοναχούς Shaolin ήταν Jueyuan. Ταξίδεψε τις τεχνικές πολεμικών τεχνών εκμάθησης χωρών και συνεργασία με άλλους διάσημους πολεμικούς καλλιτέχνες. Όταν στο τοπικό LAN Zhou συνάντησε το φημισμένο πολεμικό καλλιτέχνη, λι Sou, το οποίο τον εισήγαγε στη συνέχεια, Bai yu-Feng και ο γιος του. Αργότερα και τα τέσσερα άτομα επέστρεψαν στο ναό Shaolin και μελέτησαν από κοινού. Μετά από δέκα έτη, το λι Sou άφησε το ναό αλλά Bai yu-Feng και ο γιος του έμειναν επάνω και έγιναν μοναχοί. Bai yu-Feng το όνομα που άλλαξαν σε Qiu Yue Chan Shi και, σύμφωνα με το βιβλίο του αρχείου ναών Shaolin, αυτό ήταν αυτός που ανέπτυξε τις τότε 18 υπάρχουσες τεχνικές χεριών του Βούδα σε 173 τεχνικές. Σύνταξε επίσης τις υπάρχουσες τεχνικές που περιλήφθηκαν με Shaolin και έγραψε στο βιβλίο την ουσία της πυγμής πέντε, η οποία συζήτησε τις μεθόδους και τις εφαρμογές των πέντε σχεδίων πυγμών (ζώο). Αυτό είναι απόδειξη ότι τα ζωικά σχέδια είχαν υπάρξει ήδη για κάποιο διάστημα στο ναό Shaolin.
Ο ναός Shaolin θα ήταν επίσης αρμόδιος για τη διάδοση των κινεζικών πολεμικών τεχνών στην Ιαπωνία. Στο έτος 1312 η ΑΓΓΕΛΙΑ ο μοναχός DA Zhi προήλθε στο ναό Shaolin από την Ιαπωνία. Μελέτησε τις πολεμικές τέχνες Shaolin (barehands και προσωπικό) για 13 έτη και επέστρεψε στην Ιαπωνία για να διαδώσει Shaolin Gongfu στην ιαπωνική κοινωνία πολεμικών τεχνών. Στην ΑΓΓΕΛΙΑ του 1335 ένας βουδιστικός μοναχός ονόμασε Shao Yuan που αποτολμήθηκε σε Shaolin από την Ιαπωνία. Κατά τη διάρκεια της παραμονής του κυριάρχησε Gongfu και επέστρεψε στην Ιαπωνία στην ΑΓΓΕΛΙΑ του 1347.
Η χρυσή εποχή του ναού Shaolin τελείωσε όταν ανέλαβε η Μαντζουρία την Κίνα και έγινε η δυναστεία Qing. Προκειμένου να αποτραπεί η φυλή Han (τα προ-Manchurian) κινέζικα από την εξέγερση ενάντια στην κυβέρνηση, η κατάρτιση πολεμικών τεχνών προγράφηκε μεταξύ ΑΓΓΕΛΙΑΣ 1644 και 1911. Προκειμένου να συντηρηθούν οι διδασκαλίες τους, τις τεχνικές Shaolin πέρασαν επάνω στην κοινωνία λαϊκών (μη κληρικών). Οι πολεμικές τέχνες που εκπαιδεύουν στο ναό πραγματοποιήθηκαν στη μυστικότητα και ο στρατιώτης μοναχών Shaolin μειώθηκε σε αριθμό από τις χιλιάδες σε μερικά εκατό. Το 1911 η δυναστεία Qing ενέπεσε σε μια επανάσταση που οδηγήθηκε από το Δρ Sun Yat-Sen. Η αξία των κινεζικών πολεμικών τεχνών επαναξιολογήθηκε και για πρώτη φορά τα μυστικά των κινεζικών πολεμικών τεχνών επιτράπηκαν για να διδάξουν ανοιχτά στο κοινό.
Κατά τη διάρκεια του κινεζικού εμφύλιου πολέμου, Chiang kai-Shek προσπάθησε να τους ενοποιήσει χώρα. Η μάχη που ανατράπηκε στο ναό Shaolin το 1928 και το ναό καηκε για την τελευταία φορά από τους στρατιώτες Shi εσύ-SAN πολεμάρχων. Η πυρκαγιά διάρκεσε σαράντα ημέρες, που καταστρέφουν όλα τα σημαντικά κτήρια και τα ανεκτίμητα βιβλία και τα αρχεία. Προκειμένου να συντηρηθούν οι κινεζικές πολεμικές τέχνες, ο Πρόεδρος Chiang Kai-Shek διέταξε την καθιέρωση του κεντρικού ιδρύματος Guoshu του Nanking στο Nanking το 1928. Το παραδοσιακό όνομα Wushu μετονομάστηκε Zhong Guo Wushu ή απλό Guoshu. Για πρώτη φορά στην κινεζική ιστορία, από τον κανόνα της κυβέρνησης, όλες οι σημαντικότερες δυνάμεις πολεμικών τεχνών στην Κίνα ενώθηκαν να μοιραστούν τη γνώση τους. Δυστυχώς, στην έναρξη του Δεύτερου Παγκόσμιου Πολέμου, όλη η κατάρτιση διέκοψε. Η Κίνα αναλήφθηκε από τους κομμουνιστές μετά από το δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο. Όλες οι θρησκείες και όλη η κατάρτιση Shaolin απαγορεύθηκαν σύμφωνα με τον κομμουνιστικό κανόνα. Η κατάρτιση Wushu καθιερώθηκε στο εθνικό ίδρυμα αθλητισμού. Εντούτοις αυτό δεν ήταν καθαρό Wu Shu, αλλά μάλλον απόδοση που βασίστηκε με σημαντικές μερίδες της πολεμικής εφαρμογής κατάρτισης και τεχνικής που ξεριζώθηκε από την κυβέρνηση για να αποθαρρύνει την πιθανή ενοποίηση των πολεμικών καλλιτεχνών ενάντια στην κυβέρνηση. Ήταν όχι πριν από τη δεκαετία του '80 (δυστυχώς αφότου είχαν πεθάνει αρκετοί από τους παραδοσιακούς κυρίους) ότι η κινεζική κυβέρνηση πραγματοποίησε την αξία της παραδοσιακής κατάρτισης πολεμικών τεχνών και το ενθάρρυνε έτσι. KFS
